ای که به ریزش اشکها رحم می کنی ؛
 
ای مهربانترین مهربانان ... کسی به شوق تو می خواهد پرواز کند تو پروبالش باش ... کسی به شوق تو می روید تو آبش باش ... کسی از سوزش دل با تو سخن می گوید تو زبانش باش ... کسی تو را بی آنکه بداند جستجو می کند تو مقصد و مقصودش باش ... کسی تو را صدا می کند تو ندایش باش ... کسی تو را عشق می ورزد تو معشوقش باش .

خدای ناپیدای پیدا من تو را در تنهایی هایم پیدا کردم من تو را به ساده ترین زبان می خوانم من حرفهای قشنگ بلد نیستم من دلم می خواهد که خوب باشم که آنچنان باشم که تو می خواهی آنچنان باشم که دوستم بداری چون تو آنچنانی که از ته دل دوستت دارم و آرزوی تو می کنم
 
من به پرواز معتاد شده ام من نمی توانم خیال تو را از سربدر کنم من دیگر از آدم و عالم به سوی تو گریخته ام من از خودم فرار کرده ام من به دنبال دستهای تو از دستهای زیادی سیلی خورده ام من به شوق سر در دامن تو نهادن به پای خیلی ها افتاده ام من در طلب محبت تو تحقیر ها کشیده ام .
 
ای نازنین دستهای من خسته اند مرا پروازی بده تا دیوانه وار به سویت بشتابم ای کسی که فراموشی های مرا فراموش می کنی ، ای کسی که من به یاد تو نبودم و تو به یاد من بودی ، من با تو قهر کردم تو ناز کشیدی تو به دنبال من آمدی تو مرا صدا می کردی و نشانه هایت را نشانم می دادی و من سعی می کردم که تو را از زندگی کوچک خود بیرون کنم و تو به من التماس کردی که میهمانت شوم و فقط لحظه ای به حرف تو گوش کنم.
 
ای که بزرگترین گناهان را می بخشی و استخوانهای شکسته را به هم می پیوندی
یا غافر الذنب الکبیر یا جابر العظم الکسیر
 
ای خدای من که پس از جدایی ات دوستی نداشتم ای خدایی که اگر همه عالم به من مهر بورزند و تو با من نباشی من غریبم و اگر تو با من باشی من در تنهایی هایم هم تنها نیستم .

نوشته شده توسط تنها در شنبه یکم اردیبهشت 1386 ساعت 13:6 | موضوع: